شاید زیباترین منحنی جهان ، لبخند باشد |
با عطسه اي در روياء گلهاي پيراهنش پرپر شد.
زلفهاي بي حوصله اش در حضور شانه گره خورد
هيچ عشقي بدون اشك معنا ندارد
همه چيز را براي عشقش به رهن گذاشته بود
تو زندگي مثل دو خط موازي بودند ..هيچ وقت بهم نرسيدن
نوشته شده در پنجشنبه 27 مهر1385ساعت 0:9 توسط سهراب گل هاشم
|
نوشته شده در چهارشنبه 19 مهر1385ساعت 0:33 توسط سهراب گل هاشم
وقتي برق از سرش پريد ، لامپ اطاق روشن شد.
عشق در سلول تنهائى ، خواب تازيانه ميديد.
با تبسم او دلم ستاره باران شد.
با تيشه مهر ضربه اي بزرگ به كمر خار نفرت وارد آورد.
تصميم گرفت تاريخ كهن كشورش را از عرض ببيند نه از طول.
رد پاي نگاهم را بروي قلبش قاب گرفت .
وقتي به ساحل نگاهش رسيدم درياي چشمانش طوفاني شد.
سهامداران جزء در اوج جواني زوال بهار را ديدند.
نوشته شده در سه شنبه 18 مهر1385ساعت 23:54 توسط سهراب گل هاشم
|
وقتي عشق را در وجودش كشت ،قلبش لباس سياه پوشيد.
عاشق بازيگوش با قلبش يك قل دو قل بازي ميكرد.
وقتي عشق در وجودش شعله ور شد خودش در آتش ان سوخت.
آزادی بیان و اندیشه ، چرا هیچ وقت مد نشد؟
با دل درد شدید ،شروع به درد دل کرد.
برای پس گرفتن عشقش ،قلب او را شکست.
بعضي ها دور بورس را خط ميكشند ،بعضي ها روي آن را.
براي اينكه گناهانش شسته شود زير باران قدم ميزد.
خيلي گرسنه بود چون با چاپلوسي پاچه خواري ميكرد.
بعضي ها زير باران پاك ميشوند ،بعضي ها توي حمام .
بعضی ها غزل خداحافظی را با صدای خوش میخوانند.گذشت زمان خیلی نامرده اصلا گذشت نداره!
وقتی باران سکوت کرد آسمان آبی شد.
دلم تصميم داره تو خيابان چشمهات راهپيمائي كنه .
شغلش حسابدار بود ولي اون دنيا نتونست حساب پس بده.
تشنه اش بود ،رفت زندان كمي آب خنك بخورد.
پس از مدتها آفتاب به ميهماني اتاقم آمد
با عطسه اي در روياء گلهاي پيراهنش پرپر شد.
زلفهاي بي حوصله اش در حضور شانه گره خورده بود.
هيچ عشقي بدون اشك معنا ندارد .
نوشته شده در پنجشنبه 13 مهر1385ساعت 23:38 توسط سهراب گل هاشم
|
* آدم دست و دلباز كسي است كه براي تهيه مرغ بريان، مرغداني اش را آتش بزند.
* وقتي بيني اش را با عمل كوچك كرد، عميقاً احساس خود بزرگ بيني نمود.
* وقتي دلم را به او هديه كردم، با خوشحالي پرسيد: سيخي چند؟!
* در سفر زندگي مهم نيست سوار چه قطاري هستيد، مهم اين است كه در ايستگاه خوبي پياده شويد.
* وقتي عمرش به پايان رسيد، گفت: الهي پيش مرگت بشم!
* دروغ غالباً تقصير سؤال كننده است كه با سؤالش نقل حقيقت را خطرناك مي سازد.
* وقتي چشمهاي نخودي اش را ديدم از آبگوشت بيزار شدم!
* «سن» ام از نردبان زندگي بالا مي رود.
* بعد از پايان جنگ، تفنگها از صلح پاسداري مي كنند.
* دلي كه هر رهگذري را بپذيرد، مثل اجناس حراجي «بنجل» است!
* خوابش آنقدر سنگين بود كه تختخواب را شكست.
* عده اي با شنيدن حقيقت فقط تلخي آن را احساس مي كنند.
روزنامه قدس۱۳/۷/۸۵
نوشته شده در پنجشنبه 13 مهر1385ساعت 0:7 توسط سهراب گل هاشم
|
* زندگي بدون تلاش و كوشش مردن قبل از مرگ است.
* خطرناكترين كمكها، دلسوزي است.
* اين شوراي شهر است يا شوراي بدون شرح!
* هنوز چهار عامل اصلي را ياد نگرفته بودم كه توانستم حواسم را جمع كنم.
* اهل رژيم گرفتن نبود، دوست داشت به او بگويند چه پسر سنگيني است.
* اعداد براي دوخت و دوز، به جاي سوزن از عدد 9 استفاده مي كنند!
* دنيا پر از عدم تفاهم است، اما فرياد از سوء تفاهم!
روزنامه قدس۶/۷/۸۵
نوشته شده در پنجشنبه 6 مهر1385ساعت 23:32 توسط سهراب گل هاشم
|
- حسابدار با كمال قوت، مدعي شد كه مي تواند حقوق بشر را بپردازد!؟
- رهايي، اميد پرنده از قفس است.
- موش با ديدن گربه خودش را به «موش مردگي» زد!
- عاشق از پشت تلسكوپ به دنيا نگاه مي كند، اما حسود از پشت ميكروسكوپ!
- گل شيپوري نوازنده بزرگ اركستر باغ است.
- آينه، مراعات پست و مقام و زشتي و زيبايي انسانها را نمي كند!
- روحم از جسمم شكايت دارد.
- دوئل روز و شب پايان ناپذير است.
ـ قبلم را به عنوان جنس تقلبی پس داد
- بعضيها خياط نيستند، اما خوب به آدم وصله مي چسبانند!
ـ رد پاي نگاهم را بروي قلبش قاب گرفت .ـ وقتي به ساحل نگاهش رسيدم درياي چشمانش طوفاني شد.
ـ سهامداران جزء در اوج جواني زوال بهار را ديدند.
نوشته شده در سه شنبه 4 مهر1385ساعت 23:31 توسط سهراب گل هاشم
|
