| تبليغات | X |
شاید زیباترین منحنی جهان ، لبخند باشد |
* آينده چيزي است كه زنها قبل از ازدواج و مردها بعد از ازدواج به آن فكر مي كنند.
* آدم دست و دلباز كسي است كه براي تهيه مرغ بريان، مرغداني اش را آتش بزند.
* وقتي بيني اش را با عمل كوچك كرد، عميقاً احساس خود بزرگ بيني نمود.
* وقتي دلم را به او هديه كردم، با خوشحالي پرسيد: سيخي چند؟!
* در سفر زندگي مهم نيست سوار چه قطاري هستيد، مهم اين است كه در ايستگاه خوبي پياده شويد.
* وقتي عمرش به پايان رسيد، گفت: الهي پيش مرگت بشم!
* دروغ غالباً تقصير سؤال كننده است كه با سؤالش نقل حقيقت را خطرناك مي سازد.
* وقتي چشمهاي نخودي اش را ديدم از آبگوشت بيزار شدم!
* «سن» ام از نردبان زندگي بالا مي رود.
* بعد از پايان جنگ، تفنگها از صلح پاسداري مي كنند.
* دلي كه هر رهگذري را بپذيرد، مثل اجناس حراجي «بنجل» است!
* خوابش آنقدر سنگين بود كه تختخواب را شكست.
* عده اي با شنيدن حقيقت فقط تلخي آن را احساس مي كنند.
نوشته شده در دوشنبه 30 بهمن1385ساعت 1:45 توسط سهراب گل هاشم
|
عاشق رنگ سياه بود و سرانجام روزگار همه را سياه كرد.
در اوج قدرت بود، ولي گاهي به حباب فكر مي كرد.
درخت سايه اش را به كسي نفروخت.
باران هم از كسي آب بها نگرفت.مردم براي نديدنش عينك آفتابي مي زدند؛ خورشيد تصميم گرفت ديگر طلوع نكند.
مثل يك برده كار مي كرد، چون مي خواست آزاد باشد.
خروس دانا از مرغ نوك مدادي خوشش آمد.
وقتي خبر دهان به دهان مي چرخد، حتماَ بو مي گيرد، چون خيليها مسواك نزده اند.
وقتي گفت: تا آخر دنيا باهاتم، تازه فهميدم كه دنيا دو روزه يعني چي؟
حال نداشت حمام برود، قرص چرك خشك كن مي خورد!
بهار خسته دلان پاييز است.
نوشته شده در دوشنبه 23 بهمن1385ساعت 1:44 توسط سهراب گل هاشم
|
زندگي جاريست ،مثل آب جوش .
مهم از ميدان نرفتن است ، نه به ميدان رفتن.
اكثر اونهايي كه اين پا اون پا ميكنند از دست دست كردن خسته شده اند.
بعضي ها خودشان را پشت اسم خدا پنهان ميكنند و بعضي به او پناه مي برند.
«سبك» سر ها نمي توانند ، رفتاري « سنگين » داشته باشند.
تو كلاس عاشقي، نتوانست واحدي را پاس كند.
بعضي ها معتقدند لذتي كه در جمع كردن پول است در خرج كردن آن نيست.
بعضی ها با هم و بعضی ها به هم می اندیشند.
نوشته شده در چهارشنبه 18 بهمن1385ساعت 1:41 توسط سهراب گل هاشم
|
مرد از راه چشم و زن از راه گوش به دام ميافتد .
دوري ، عشق را شدت ميبخشد و نزديكي ،قوت .
پيري مانع از عشق نيست اما عشق تا حدودي مانع از پيريست .
هميشه در ميان سطور شكسته دفترم كمياب ترين واژه عشق بود!
تو دستهاي باد هرچه سبكتر باشي زودتر به باد فنا ميري.
باد كتابم را ديوانه وار ورق زد.
روياهاي قشنگم با صدای گوشخراشش لگد مال شد.
نوشته شده در شنبه 14 بهمن1385ساعت 1:33 توسط سهراب گل هاشم
|
